تاثیر فناوری های دیجیتال بر الگوهای فرزندپروری و توسعه رفتاری نوجوانان: رویکردهای روان شناسی خانواده

گسترش فناوری های دیجیتال و افزایش حضور کودکان و نوجوانان در محیط های آنلاین، فرایند فرزندپروری را از نظارت سنتی به هدایت رسانه ای و تنظیم تجربه های دیجیتال تغییر داده است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی نظری و بر پایه مطالعات روان شناسی خانواده، رشد و رسانه، به بررسی تحول الگوهای فرزندپروری در عصر دیجیتال می پردازد. یافته ها نشان می دهد رسانه های دیجیتال شیوه های اقتدار والدینی، نظارت و مرزبندی تربیتی را دگرگون کرده اند و نوع رابطه والد–فرزند و شیوه میانجی گری والدین نقش مهمی در پیامدهای استفاده نوجوانان از رسانه ها دارد [۱۳, ۱۸]. همچنین، راهبردهای مبتنی بر گفت وگو، مشارکت و راهنمایی والدین نسبت به کنترل محدودکننده، پیامدهای رشدی مطلوب تری ایجاد می کنند [۹, ۱۴]. در چارچوب نظریه زیست بوم رشدی، محیط رسانه ای بخشی از نظام موثر بر رشد کودک محسوب می شود [۶;۲۴]. یافته های داخلی نیز بر اهمیت سواد رسانه ای خانواده در فرزندپروری دیجیتال تاکید دارند [۱, ۲, ۳].

کلیدواژه ها:

فرزندپروری دیجیتال ، میانجی گری والدین ، اقتدار والدینی ، سواد رسانه ای ، روابط والد–فرزند ، روان شناسی خانواده