تاثیر آموزش همدلی عاطفی بر کاهش طلاق عاطفی و افزایش تمایزیافتگی خود در زوجین

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش همدلی عاطفی بر کاهش طلاق عاطفی در زوجین شهر قم انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری شامل تمامی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر قم در نیمه دوم سال ۱۴۰۴ بودند. نمونه پژوهش شامل ۳۰ زوج بود که به روش هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش همدلی عاطفی قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تمایزیافتگی خود اسکورون و فریدلندر، پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن و پرسشنامه دلزدگی زناشویی پاینز بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش همدلی عاطفی به طور معناداری باعث کاهش طلاق عاطفی و افزایش تمایزیافتگی خود در زوجین گروه آزمایش شد. آموزش همدلی عاطفی می تواند به عنوان یک مداخله موثر برای کاهش آسیب های زناشویی و افزایش کیفیت روابط زوجین استفاده شود.

کلیدواژه ها:

همدلی عاطفی ، طلاق عاطفی ، تمایزیافتگی خود ، دلزدگی زناشویی