اثر بخشی درمان مبتنی بر تنظیم رفتاری هیجانی بر کاهش واکنش های شدید خشم در نوجوانان نسبت به والدین

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر تنظیم رفتاری هیجانی بر کاهش واکنش های شدید خشم در نوجوانان نسبت به والدین در شهر قم انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ ساله شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که با والدین تعارضات شدید داشتند. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نوجوان بود که به روش نمونه گیری دردسترس هدفمند انتخاب و در دو گروه جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه تحت درمان مبتنی بر تنظیم رفتاری هیجانی قرار گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه خشم حالت-صفت و مقیاس تنظیم هیجانی جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و نرم افزار (اس پی اس اس) انجام شد. یافته ها نشان داد که درمان مبتنی بر تنظیم رفتاری هیجانی به طور معناداری شدت خشم نوجوانان نسبت به والدین را کاهش و مهارت های تنظیم هیجانی را افزایش داده است. این نتایج در دوره پیگیری نیز پایدار بود.

کلیدواژه ها:

تنظیم رفتاری هیجانی ، واکنش های خشم ، نوجوانان ، تعارض والد-نوجوان