پیش بینی اضطراب اجتماعی براساس عملکرد خانواده و سبک های مقابله با استرس در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اضطراب اجتماعی بر اساس عملکرد خانواده و سبک های مقابله با استرس در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر شیراز انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بین بود و جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر شیراز بود که ۳۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه عملکرد خانواده تاویتیان، پرسشنامه سبک های مقابله با استرس اندلر و پارکر و پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور بودند. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان و با کمک نرم افزار SPSS-۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که عملکرد خانواده و مقابله مسئله مدار پیش بینی کننده منفی و معنی دار اضطراب اجتماعی هستند. همچنین مقابله هیجان مدار و مقابله اجتنابی پیش بینی کننده مثبت و معنی دار اضطراب اجتماعی می باشند. عملکرد خانواده و سبک های مقابله ای ۱۳ درصد از واریانس اضطراب اجتماعی را پیش بینی می کنند. بر اساس نتایج، عملکرد مناسب خانواده و استفاده از سبک مقابله مسئله مدار می توانند به کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان کمک کنند، در حالی که سبک های مقابله هیجان مدار و اجتنابی با افزایش اضطراب اجتماعی همراه هستند. بنابراین، تقویت عملکرد خانواده و آموزش سبک های مقابله ای کارآمد می تواند به عنوان راهکارهای موثر در پیشگیری و کاهش اضطراب اجتماعی نوجوانان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، عملکرد خانواده ، سبک های مقابله با استرس ، دانش آموزان