تاثیر استفاده از شبکه های مجازی و حمایت اجتماعی ادراک شده بر تاب آوری نوجوانان شهر شیراز

نوجوانی دوره ای پرچالش است که تاب آوری نقش حیاتی در عبور موفق از آن دارد. تاب آوری به نوجوانان کمک می کند تا با استرس و مشکلات کنار بیایند و قوی تر شوند. شناخت عواملی که تاب آوری را تقویت یا تضعیف می کنند مهم است. بر این اساس، پژوهش حاضر بر تاثیر استفاده از شبکه های مجازی و حمایت اجتماعی ادراک شده بر تاب آوری نوجوانان شهر شیراز تمرکز دارد. این مطالعه از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان مقطع متوسطه دوم در شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که نمونه ای ۲۰۰ نفری از میان آن ها انتخاب شد. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس تاب آوری کانور و دیویدسون، استفاده از شبکه های مجازی رسول آبادی (۱۳۹۴) و مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک شده بود. نتایج پژوهش، نشان داد که استفاده از شبکه های مجازی به طور معنادار و منفی تاب آوری را پیش بینی می کند. همچنین، حمایت اجتماعی ادراک شده به طور معنادار و مثبت تاب آوری را پیش بینی می کند و در میان مولفه های آن، حمایت دوستان و افراد مهم اثر معناداری داشتند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، استفاده از شبکه های مجازی ، حمایت اجتماعی ادراک شده