مدیریت آموزشی و پیاده سازی رهنمودهای نوین خانواده درمانی در محیط آموزشی

امروزه تعامل میان رویکردهای نوین خانواده درمانی و مدیریت آموزشی به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای ارتقای کیفیت محیط های یادگیری مطرح شده است. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش مدیریت آموزشی در پیاده سازی رهنمودهای نوین خانواده درمانی در محیط آموزشی است. خانواده درمانی با رویکردهای نوین همچون مدل مینوچین و سیستم های خانواده، تاکید بر تعاملات ساختاری و رابطه ای دارد که می تواند در بافت آموزشی نقش بازسازنده ای ایفا کند. مدیریت آموزشی از طریق ایجاد حمایت سازمانی ادراک شده، تقویت رهبری تحول آفرین و فرهنگ مدرسه محور، زمینه را برای بهره گیری از اصول خانواده درمانی فراهم می سازد. نتایج پژوهش های متعدد نشان داده اند که بهزیستی روان شناختی معلمان و دانش آموزان، سرمایه روان شناختی، سرسختی روان شناختی و تعهد سازمانی از جمله عوامل کلیدی هستند که در پرتو مدیریت اثربخش آموزشی و بهره گیری از رهنمودهای خانواده درمانی بهبود می یابند. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی-توصیفی و با استفاده از منابع علمی معتبر داخلی و خارجی، مدلی یکپارچه برای ادغام اصول خانواده درمانی در نظام مدیریت آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، خانواده درمانی نوین ، محیط آموزشی ، حمایت سازمانی ادراک شده ، بهزیستی روان شناختی