نقش فناوری های ارتباطی و عوامل شخصیتی، خانوادگی و دینی در سلامت روان زندانیان تازه وارد

این پژوهش با هدف تبیین مدل مفهومی سلامت روان زندانیان بدو ورود به روش ترکیبی (کیفی-کمی) انجام شد. در بخش کیفی، تحلیل مضمون تجربه زیسته ۴۴ زندانی در شیراز، نشان دهنده آشفتگی عمیق روانی شامل اضطراب و احساس فقدان کنترل بود. در بخش کمی، از پرسشنامه های سلامت عمومی GHQ، شخصیتی نئو، عملکرد خانواده اپشتاین و دینداری گلارک و استارک و پرسشنامه فناوری ارتباطی محقق ساخته استفاده شد که از روایی و پایایی مناسبی برخوردار بودند. نتایج مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که آشفتگی روانی اولیه قوی ترین پیش بین منفی (۰.۴۱- = β) و کیفیت روابط خانوادگی قوی ترین پیش بین مثبت (۰.۳۸ = β) برای سلامت روان هستند. همچنین ویژگی های شخصیتی سازگارانه، دینداری و دسترسی به فناوری های ارتباطی کنترل شده، اثرات مثبت معناداری بر سازگاری روانی داشتند. یافته ها مبین آن است که سلامت روان در بدو ورود، فرآیندی پویا از آشفتگی اولیه تا بازسازماندهی است که تحت تاثیر تعامل عوامل روان شناختی، خانوادگی و معنوی قرار دارد. لذا انجام غربالگری روانی، تقویت پیوندهای خانوادگی و فراهم سازی زیرساخت های ارتباطی جهت کاهش آسیب پذیری زندانیان تازه وارد ضرورت دارد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، زندانیان ، فناوری های ارتباطی ، شخصیت ، خانواده