طراحی و اعتباریابی مدل والدگری مبتنی بر فناوری: مطالعه ای آمیخته با مشارکت والدین کودکان پیش دبستانی در شهر شیراز

تحولات سریع اجتماعی و گسترش فناوری های دیجیتال، نیاز والدین به آموزش های نوین و در دسترس برای حمایت از رشد هیجانی و رفتاری کودکان را افزایش داده است. از آنجا که سبک های والدگری نقش مهمی در شکل گیری ابعاد مختلف رشد کودک دارند، بهره گیری از مداخلات آموزشی مبتنی بر فناوری می تواند رویکردی موثر و کم هزینه باشد. هدف پژوهش حاضر طراحی و اعتباربخشی مدل والدگری مبتنی بر فناوری و بررسی اثربخشی بسته آموزشی استخراج شده از آن بود. این پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی، ۴۵ والد دارای فرزند ۶ ساله با نمونه گیری هدفمند انتخاب و داده ها با تحلیل محتوای استقرایی بررسی شد که به شناسایی ۷ مولفه اصلی و ۱۹ خرده مولفه انجامید. بر این اساس بسته آموزشی در ۱۰ جلسه طراحی شد. در بخش کمی، ۴۲۷ والد انتخاب و در گروه آزمایش ۲۱۴ نفر و کنترل ۲۱۳ نفر مقایسه شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه سبک های والدگری کاپینگ و هلبرین (۱۹۹۹) بود. نتایج تحلیل مانکووا نشان داد مداخله آموزشی بر بهبود واکنش انطباقی و هیجانی و کاهش رفتارهای منفی اثر معنادار دارد (p<۰.۰۰۱).

کلیدواژه ها:

سبک های والدگری ، مداخله مبتنی بر فناوری ، رشد هیجانی-رفتاری ، آموزش والدین ، رویکرد آمیخته