بازتعریف مفهوم اقتدار در سبک های فرزندپروری مدرن: از کنترل گری سنتی به نظارت هوشمند

هدف از این پژوهش تبیین ضرورت یک چرخش راهبردی: «گذار از کنترل گری سنتی به نظارت هوشمند» در مواجهه با چالش های تربیتی فضای مجازی بود. روش پژوهش سنتزپژوهی با رویکرد تحلیل محتوای کیفی (مبتنی بر الگوی شش مرحله ای براون و کلارک) بود که از طریق واکاوی نظام مند منابع معتبر علمی، به استخراج و ترکیب مضامین اصلی پرداخت. برای این منظور، مقالات معتبر منتشر شده در پایگاه های Scopus، ScienceDirect و SID در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ میلادی به صورت هدفمند انتخاب شدند. واکاوی درون مایه ای منابع نشان داد که روش های کنترل گری سنتی، ناخواسته به پنهان کاری و واکنش های تدافعی در نوجوانان دامن می زنند. در مقابل، نظارت هوشمند به عنوان راهکاری کلیدی معرفی شده که هدفش جایگزینی خودتنظیمی به جای اجبار بیرونی است. این الگو بر دو ستون اصلی یعنی میانجی گری فعال و ارتقای سواد رسانه ای بنا شده است. بر اساس نتایج این پژوهش می توان نتیجه گرفت که در عصر دیجیتال، اقتدار والدین از قدرت مداری یک سویه به هدایت گری آگاهانه و همراهی همدلانه تغییر ماهیت داده است. این مدل نوین، اقتدار را بر پایه تخصص مشترک و دلبستگی ایمن بازسازی کرده و نظم خانواده را با نیازهای هویتی نسل جدید پیوند می زند.

کلیدواژه ها:

اقتدار والدینی ، نظارت هوشمند ، زیست بوم دیجیتال ، خودتنظیمی ، سنتزپژوهی