اثربخشی طرحواره درمانی بر اجتناب شناختی و نشخوار خشم در زوجین دارای تعارضات زناشویی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر اجتناب شناختی و نشخوار خشم در زوجین دارای تعارضات زناشویی بود. تحقیق از منظر هدف کاربردی و از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه شاهد بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه افراد تعارضات زناشویی و مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر قم در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند. حجم نمونه شامل ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه شاهد) از جامعه آماری بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه شاهد و آزمایش جای دهی شدند. برای گروه آزمایش ۷ جلسه ۹۰ دقیقه ای جلسات درمان طرحواره درمانی انجام شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل اجتناب شناختی سکستون و داگاس (۱۹۹۰) و مقیاس نشخوار خشم (ساکودولسکی، گلاب و کرومل، ۲۰۰۱) بود. داده ها جمع آوری شده با استفاده آنالیز کواریانس چند متغیری مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که طرحواره درمانی بر اجتناب شناختی و نشخوار خشم در زوجین دارای تعارضات زناشویی اثرگذار بوده است لذا پیشنهاد می شود به عنوان یک درمانی با پشتوانه تجربی در کار با افراد دچار تعارضات زناشویی از آن استفاده شود.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، اجتناب شناختی ، نشخوار خشم ، زوجین ، تعارضات زناشویی