اثربخشی آموزش راهبردهای شناختی و فراشناختی بر تعلل ورزی و امید تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای شناختی و فراشناختی بر تعلل ورزی تحصیلی و امید تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر برازجان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر برازجان بود. نمونه پژوهش شامل ۴۰ نفر از دانش آموزان بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۷۰ دقیقه ای آموزش راهبردهای شناختی و فراشناختی را بر اساس پروتکل آموزشی دریافت کرد، ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعلل ورزی تحصیلی سواری (۱۳۹۰) و پرسشنامه امید تحصیلی خرمایی و کمری (۱۳۹۶) بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و نرم افزار SPSS تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش راهبردهای شناختی و فراشناختی موجب افزایش معنادار مهارت های هیجانی و امید تحصیلی و کاهش معنادار تعلل ورزی تحصیلی در دانش آموزان گروه آزمایش شد (P<۰.۰۵). یافته های پژوهش بر اهمیت آموزش راهبردهای شناختی–فراشناختی به عنوان مداخله ای موثر در ارتقای کارکردهای هیجانی و تحصیلی دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای شناختی–فراشناختی ، تعلل ورزی تحصیلی ، امید تحصیلی