بررسی رابطه عدالت سازمانی ادراک شده با سازگاری شغلی کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 13

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

FIAUH02_025

تاریخ نمایه سازی: 7 مرداد 1405

چکیده مقاله:

عدالت سازمانی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر نگرش ها و رفتارهای کارکنان، نقش بسزایی در ارتقای عملکرد و اثربخشی سازمان ها ایفا می کند. از سوی دیگر، سازگاری شغلی به عنوان توانایی فرد در ایجاد هماهنگی میان ویژگی های فردی و الزامات محیط کار، از عوامل مهم موفقیت شغلی و سازمانی محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین عدالت سازمانی ادراک شده و سازگاری شغلی کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری تحقیق شامل تمامی کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان به تعداد ۲۰۴ نفر بود که بر اساس جدول مورگان، ۱۲۶ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه عدالت سازمانی ادراک شده نیهوف و مورمن (۲۰۰۱) و پرسشنامه سازگاری شغلی پورکبیریان (۱۳۸۶) استفاده شد. پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت که برای پرسشنامه عدالت سازمانی ۰/۷۵۷ و برای پرسشنامه سازگاری شغلی ۰/۵۹ به دست آمد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که بین عدالت سازمانی ادراک شده و سازگاری شغلی کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰/۴۷۵, p<۰/۰۰۱). همچنین بررسی ابعاد عدالت سازمانی نشان داد که عدالت بین فردی (r=۰/۴۱۲) و عدالت اطلاعاتی (r=۰/۱۷۵) با سازگاری شغلی رابطه مثبت و معنادار دارند، در حالی که عدالت توزیعی و عدالت رویه ای رابطه معناداری با سازگاری شغلی نشان ندادند. نتایج تحلیل رگرسیون نیز حاکی از آن بود که متغیرهای عدالت سازمانی توانایی تبیین ۲۸/۲ درصد از واریانس سازگاری شغلی را دارند (R²=۰/۸۲۲). در میان ابعاد عدالت سازمانی، عدالت رویه ای بیشترین نقش را در پیش بینی سازگاری شغلی ایفا کرد و عدالت اطلاعاتی کمترین سهم را در این زمینه داشت. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که افزایش ادراک کارکنان از عدالت در سازمان، به ویژه در حوزه تعاملات بین فردی و اطلاع رسانی، موجب ارتقای سازگاری شغلی آنان می شود. بنابراین، مدیران سازمان ها می توانند با تقویت رویه های عادلانه، بهبود ارتباطات سازمانی و رعایت احترام و انصاف در تعامل با کارکنان، زمینه افزایش سازگاری شغلی و در نهایت بهبود عملکرد سازمانی را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

عدالت سازمانی ادراک شده ، سازگاری شغلی ، کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان ، عدالت توزیعی ، عدالت رویه ای

نویسندگان

مرضیه امیدی

گروه مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز