ارتباط کیفیت زندگی کاری و دلبستگی شغلی کارکنان شاغل در حوزه ایمنی شرکت آغار

هدف تحقیق، بررسی رابطه کیفیت زندگی کاری و دلبستگی شغلی کارکنان شاغل در حوزه ایمنی شرکت آغار بوده است که از نوع «توصیفی- همبستگی» و به روش میدانی انجام شده است. جامعه آماری، کلیه کارکنان شاغل در حوزه ایمنی شرکت آغار که در سال ۱۴۰۴ مشغول به کار بودند (N=۱۴۴). نمونه گیری به روش سرشماری و کل جامعه به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسش نامه مشخصات فردی، پرسش نامه استاندارد کیفیت زندگی کاری والتون (۱۹۷۳) و پرسش نامه استاندارد دلبستگی شغلی ادواردز و کیلپاتریک (۱۹۸۴) بود، پایایی درونی پرسش نامه ها از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۹ و ۰.۷۳ برآورد گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آمار توصیفی و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، آزمون تی مستقل، تحلیل واریانس یک طرفه و رگرسیون چندگانه) استفاده و در سطح معنی داری (α=۰.۰۵) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد، میزان کیفیت زندگی کاری و دلبستگی شغلی کارکنان شاغل در حوزه ایمنی شرکت آغار در حد متوسط بود. رابطه مثبت و معنی داری بین کیفیت زندگی کاری و دلبستگی شغلی کارکنان شاغل در حوزه ایمنی شرکت آغار به دست آمد. نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد، بین ابعاد کیفیت زندگی کاری و دلبستگی شغلی کارکنان شاغل در حوزه ایمنی شرکت آغار رابطه چندگانه وجود دارد. همچنین، بین کیفیت زندگی کاری کارکنان شاغل در حوزه ایمنی شرکت آغار با سطح تحصیلات و سابقه کار مختلف، تفاوت معنی دار مشاهده گردید و نیز بین دلبستگی شغلی کارکنان شاغل در حوزه ایمنی شرکت آغار در سنین مختلف تفاوت معنی دار بود. با توجه به نتایج تحقیق، می توان نتیجه گرفت که برای افزایش دلبستگی شغلی کارکنان شاغل در حوزه ایمنی شرکت آغار، مدیران و دست اندرکاران پارس جنوبی با برنامه ریزی صحیح، کلاس ها و دوره های آموزشی تکمیلی را در شرایط استاندارد و با حداکثر امکانات در آغار برگزار کنند.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی کاری ، دلبستگی شغلی ، کارکنان بخش ایمنی ، شرکت نفت آغار