تاثیر آموزش رابطه موثر در خانواده بر کاهش اضطراب، افسردگی زنان خانه دار

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش رابطه موثر در خانواده بر کاهش اضطراب و افسردگی زنان خانه دار است. جامعه آماری این پژوهش زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان در سال ۱۴۰۲ می باشند که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل گمارده شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش عبارتند از: پرسشنامه های افسردگی بک و اضطراب کاتل. طرح پژوهشی، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. به این منظور بر اساس بالا بودن نمره تست افسردگی و اضطراب بک تعداد ۳۰ نفر از زنان انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. اعضای گروه آزمایش در ۸ جلسه مشاوره گروهی آموزش رابطه موثر (گشودگی، همدلی، مثبت گرایی، حمایتگری و تساوی در برقراری یک ارتباط تاثیرگذار در خانواده) به مدت ۹۰ دقیقه در هفته شرکت کردند. تجزیه و تحلیل آماری با روش تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که در طی ۸ جلسه آموزش گروهی رابطه موثر در خانواده، تفاوت معنادار بین نمرات اضطراب در دو گروه آزمایش و کنترل (p<۰.۰۵) ایجاد شد اما بر کاهش افسردگی تاثیر نداشت. بنابراین نتیجه گرفته می شود آموزش گروهی رابطه موثر بر کاهش میزان اضطراب زنان افسرده تاثیر دارد، اما بر کاهش افسردگی آنان موثر نیست.

کلیدواژه ها:

رابطه موثر ، اضطراب ، افسردگی