پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده و انسجام خانواده زوجین شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رضایت زناشویی براساس الگوهای ارتباطی خانواده و انسجام خانواده زوجین شهر شیراز انجام شد. روش این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر شیراز بود که از این جامعه ۱۱۳ زوج به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. جهت سنجش الگوهای ارتباطی خانواده، انسجام خانواده و رضایت زناشویی به ترتیب از پرسشنامه های ریچی و فیتزپاتریک (۲۰۰۲)، فیشر (۱۹۹۲) و انریچ (۱۹۹۸) استفاده شد و داده ها به وسیله نرم افزار spss-۲۶ و با استفاده از روش آماری پیرسون و رگرسیون خطی ساده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد الگوی ارتباطی گفت و شنود و انسجام خانواده می توانند رضایت زناشویی را به صورت مثبت و معنی دار و الگوی ارتباطی همنوایی می توانند رضایت زناشویی را به صورت منفی و معنی دار پیش بینی کند. در نتیجه توجه به الگوهای ارتباطی خانواده و انسجام خانواده موجب افزایش رضایت زناشویی می شود، زیرا ارتباط موثر و همدلی میان اعضای خانواده، زمینه ساز اعتماد، آرامش روانی و حل سازنده تعارضات در روابط زوجین است. این عوامل نقش کلیدی در پایداری و کیفیت زندگی مشترک ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

الگوهای ارتباطی خانواده ، انسجام خانواده ، رضایت زناشویی ، زوجین ، خانواده