اثربخشی درمان دیالکتیک بر کاهش پرخاشگری و بهبود تنظیم هیجان در مراجعین مراکز مشاوره شهر شیراز

هدف از این پژوهش اثربخشی درمان دیالکتیک بر کاهش پرخاشگری و بهبود تنظیم هیجان در مراجعین مراکز مشاوره شهر شیراز بود. روش پژوهش آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه مراجعین مراکز مشاوره شهر شیراز مراجعه کرده بودند. از میان آن ها، ۴۰ نفر که پایین ترین نمرات را در مقیاس پرخاشگری و بالاترین نمرات را در مقیاس تنظیم هیجان کسب کرده بودند، به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه، درمان دیالکتیک دریافت کرد؛ در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. پیش از آغاز مداخله و پس از پایان آن، هر دو گروه با استفاده از پرسشنامه های پرخاشگری و تنظیم هیجان ارزیابی شدند. داده های به دست آمده با استفاده از تحلیل کوواریانس و آزمون مانوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میتوان نتیجه گرفت که درمان دیالکتیکی رفتاری یکی از مداخلات موثر در کاهش مشکلات هیجانی و رفتاری بوده و می تواند به عنوان روشی کاربردی در مراکز مشاوره و خدمات روان شناختی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اثربخشی درمان دیالکتیک ، پرخاشگری ، تنظیم هیجان