تحلیل راهبردی شاخص های پایداری اقتصادی در توسعه زیرساخت های راه و بزرگراه: رویکرد SWOT به هزینه های چرخه عمر، نگهداری، زمان ساخت و مصالح»

پژوهش پیش رو با بهره گیری از رویکرد پژوهش پدیدارشناختی، به بررسی شاخص های معیار اقتصادی در توسعه پایدار زیرساخت های راه و بزرگراه در ایران می پردازد. این مطالعه با استفاده از تحلیل SWOT و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۴ نفر از ذی نفعان کلیدی شامل مقامات دولتی، اعضای هیئت علمی دانشگاه ها و متخصصان بخش خصوصی، چهار شاخص اقتصادی حیاتی را مورد کنکاش قرار می دهد: هزینه های مصالح، هزینه های چرخه عمر، زمان ساخت، و هزینه های نگهداری و بهره برداری. داده ها با استفاده از تحلیل محتوا و نرم افزار ATLAS.ti ۹ بررسی شده و نقاط قوت و ضعف درونی و نیز فرصت ها و تهدیدهای بیرونی موثر بر پیاده سازی هر یک از شاخص ها ارزیابی گردیده است. یافته ها حاکی از چالش های چندوجهی از جمله کمبود تخصص کافی در تحلیل هزینه های چرخه عمر، تخصیص ناکافی بودجه نگهداری، ضعف در اجرای مقررات، و دخالت های سیاسی در فرایندهای اجرایی است. این پژوهش برای هر یک از شاخص ها برنامه های عملیاتی راهبردی از جمله تامین مصالح بومی، بهبود رویه های تدارکات و مناقصات، ایجاد برنامه های توانمندسازی نیروی انسانی، ارتقای همکاری میان ذی نفعان، و یکپارچه سازی فناوری های نوین را ارائه می دهد. این توصیه ها با ارائه دستاوردهای مشخص و یادداشت های کارشناسی همراه شده است که راهنمای عملی برای پیاده سازی به شمار می رود. این تحقیق با ارائه چارچوبی جامع برای پایداری اقتصادی در بخش راه و بزرگراه ایران، به غنای نظریه و عمل در حوزه توسعه زیرساخت پایدار کمک می کند. هرچند تمرکز جغرافیایی پژوهش ممکن است تعمیم پذیری نتایج را محدود سازد، اما بینش های ارزشمندی برای سیاست گذاران و دست اندرکاران در کشورهای در حال توسعه ای که با چالش های مشابهی روبه رو هستند، فراهم می آورد. نتایج نشان می دهد که اجرای موفقیت آمیز شاخص های پایداری اقتصادی نیازمند رویکردی هماهنگ و ترکیبی از تخصص فنی، اصلاحات سیاستی، مشارکت ذی نفعان و توجه به بسترهای محلی و زمینه های خاص هر منطقه است.

کلیدواژه ها:

پایداری اقتصادی ، توسعه بزرگراهی ، هزینه های چرخه عمر ، زیرساخت راهی