تاثیر محلول پاشی نانوذرات اکسید روی بر تغییرات مورفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گل پروانش (Catharanthus roseus (L.) G. Don.) تحت تاثیر تنش کم آبیاری

هدف از مطالعه حاضر ارزیابی تاثیر محلول پاشی نانوذرات اکسید روی بر ویژگی های مورفولوژیکی و فیزیوبیوشیمیایی گیاه زینتی- دارویی پروانش، تحت تنش کم آبیاری بود. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار انجام شد. فاکتور اول، شامل تنش کم‎آبیاری در سه سطح ۸۰، ۵۰ و ۲۰ درصد آب قابل دسترس در خاک و فاکتور دوم، شامل محلول پاشی نانوذرات دی‎اکسیدروی در غلظت های صفر، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ میکرومولار بود. در ادامه شاخص های موفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد، تنش کم آبیاری، باعث کاهش معنی داری در ارتفاع گیاه، سطح برگ، محتوای نسبی آب برگ، غلظت رنگدانه های فتوسنتزی، وزن تر و خشک گیاه و تبادلات گازی و افزایش در نشت الکترولیت، غلظت مالون دی آلدهید، پرولین و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی شد. کاربرد نانوذرات اکسید روی، باعث افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی، محتوای نسبی آب برگ، غلظت رنگدانه های فتوسنتزی و همچنین تبادلات گازی شد و در نتیجه مقاومت به تنش خشکی را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

پرولین ، تنش ، فعالیت آنتی اکسیدانی ، گیاهان زینتی ، محتوای نسبی آب برگ