علل ونتایج سفرهای سیاسی در دوره ی احیای خلافت عباسی(از زمان الناصر (۵۷۵ق) تا سقوط بغداد(۶۵۶ق)

سفر کردن در حیطه های مختلف از جمله سیاسی بسیار حائز اهمیت بوده است و هر دولتی برای ماندگاری خود مجبور به انجام این گونه سفرها بوده است. سفرهای سیاسی در حکومت های اسلامی،به ویژه در دوران خلافت عباسی از زمان الناصر(۵۷۵ه.ق)تاسقوط بغداد (۵۶۵ه.ق) نیز به عنوان ابزاری مهم برای دستیابی به اهداف سیاسی محسوب می شدند.این سفرها به منظور تضعیف دولت های کوچک و مخالفان خلافت انجام می شدند، تا با اقتدار خود نتوانند حکومت عباسیان را منقرض کنند.از مهم ترین سفرهای سیاسی،سفرهای مربوط به ارسال نامه های سیاسی وفعالیت دیوان برید بود که نقش مهمی درتسریع امور و دستیابی به اهدف سیاسی داشتند. این اقدامات و به خصوص حمایت نکردن از خوارزمشاهیان در مقابل مغول به تضعیف و شکست دولت های نیمه متمرکز مانند خوارزمشاهیان و درنهایت سقوط بغداد انجامید. این مقاله بااستفاده ازمنابع کتابخانه ای وبه روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است.یافته ها نشان می دهدکه این سفرها عمدتا با هدف کاهش قدرت دولت های کوچکتر انجام می شدند،اما درنهایت به ناتوانی عباسیان در مقابله با تهدیدات خارجی،به ویژه مغولان منجر شدند.

کلیدواژه ها:

عباسیان ، سفرهای سیاسی ، جاسوسان ، دیوان برید