«سه گانی ها» قالبی نو ظهور در کوته سرایی ها

چکیده سه گانی یکی از قالب های نوظهور شعر فارسی در چند ساله اخیر است که از سه قسمت/ لخت تشکیل شده و در لخت پایانی، ضربه نهایی را بر ذهن خواننده وارد می کند. پایبندی به وزن عروضی یا عدم رعایت آن، باعث ایجاد سه شکل کلاسیک، نیمایی و سپید در سه گانی ها شده است. گرچه وضع اصطلاح سه گانی، نو و ابتکاری است، اما بحث تعداد مصراع ها و ویژگی ها و اصول آن، وجه مشترک بسیاری از کوته سروده هاست. کاربرد لغات و ترکیبات نامانوس، ایرادهای زبانی و دستوری، آرکائیسم، اطناب و... از جمله معایبی است که به ساختار و بافت سه گانی ها آسیب می زند. هدف مهم این تحقیق، بیان چند و چون این قالب نوظهور و بررسی نقاط قوت و ضعف آن است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که ایجاز از مهم ترین ویژگی های سه گانی، برآیندی از سبک زندگی امروزی است که شتاب و فشردگی لازمه آن است. در این پژوهش به روش کتابخانه ای و بر مبنای صد سه گانی انتخاب شده، به بررسی و تحلیل ساختاری و محتوایی این قالب پرداخته ایم.

کلیدواژه ها:

نوآوری