مدیریت پایدار منابع آب در محیط های شهری با رویکرد اقتصاد چرخه ای

مدیریت منابع آب شهری در ایران اغلب متکی بر راهکارهای پرهزینه و پرریسک تامین منابع (Supply Side)، نظیر ساخت سدهای بزرگ یا طرح های کلان انتقال آب از دریا بوده است. این رویکرد خطی و پرهزینه پایداری بلندمدت مناطق تحت تنش آبی را تضمین نمی کند. برای گذر از این بن بست، اتخاذ چارچوب اقتصاد چرخهای (CE) و تمرکز بر استفاده مجدد از منابع و مدیریت تقاضا، یک ضرورت حیاتی است. این مقاله با استفاده از تحلیل جریان مواد (MFA) به عنوان ابزاری تشخیصی و کمی به ارزیابی فشار وارده بر سیستم آب و پتانسیل چرخه ای سازی منابع در منطقه غرب تهران می پردازد. مدل پویا جریان های آب را تحت سناریوی اقلیمی جمعیتی ۴.۵-SSP۲ تا افق ۱۴۲۰ شبیه سازی کرده است. نتایج حاکی از آن است که شاخص کل نیاز به آب (TMwater) و انباشت خالص به ذخایر آب و فاضلاب (NASwater) افزایش های خیره کننده تقریبا ۴ و ۵ برابری را نشان می دهند که به طور قطع نیاز به زیرساخت های جدید تامین آب را غیرعملی می سازد. در مقابل نرخ ورود بازیافت به چرخه (RIRwater) با پتانسیل حداقل ۲۰ درصد توجیه اقتصادی قوی برای سرمایه گذاری های صنعتی در فناوری های بازچرخانی و جداسازی پساب را فراهم می آورد. این نتایج کمی پایه ای برای سیاست گذاری های جدید و خروج از وابستگی به سدسازی و انتقال آب های بین حوضه ای به سمت خودکفایی در تامین آب غیر متعارف هستند.

کلیدواژه ها:

اقتصاد چرخه ای ، مدیریت پایدار منابع آب ، مدیریت منابع آب شهری ، تحلیل جریان مواد