مروری بر قوانین حامی گروه های اجتماعی مختلف در برنامه ریزی شهری ایران

جامعه امروز از افراد گوناگون با سن، جنسیت، پس زمینه های قومی، نژادی و توانایی های جسمی گوناگون تشکیل شده است. جنسیت، نژاد، معلولیت و سن ریشه بسیاری از تبعیض ها در جوامع هستند. برنامه ریزی در درون یک چهارچوب قانونی فعالیت می کند که این چهارچوب الزاماتی را برای برخورد و رفتار منصفانه قرار می دهد. تصویب و اصلاح قوانین به منظور مقابله با تبعیضی که گروه های خاص تجربه می کنند و حصول اطمینان از این که مسائل مرتبط با حقوق گروه های اجتماعی مختلف در سیاست گذاری ها و برنامه ریزی ها در نظر گرفته می شوند، ضروری است. هدف از این مطالعه معرفی قوانین حامی ۴ گروه اجتماعی: توانخواهان، کودکان، سالمندان و زنان در برنامه ریزی شهری ایران است. برای گردآوری داده ها روش اسنادی به کار گرفته شده است. این مطالعه به لحاظ هدف از نوع کاربردی و از نظر روش از نوع توصیفی تحلیلی است. با استفاده از روش تحلیل محتوا، قانون اساسی، قوانین برنامه های توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، مصوبات مجلس شورای اسلامی، آیین نامه های اجرایی دولت، مصوبات شورای عالی شهرسازی و معماری از نظر پرداختن به حقوق و نیازهای گروه های اجتماعی متنوع در شهر تحلیل می شوند. نتایج تحلیل محتوای اسناد قانون گذاری علاوه بر استخراج حقوق و نیازهای گروه ها نشان می دهد در مصوبات شورای عالی شهرسازی و معماری به عنوان عالی ترین مرجع قانونی تهیه و تصویب ضوابط و مقررات شهرسازی و معماری کشور به نیازهای کودکان، سالمندان و زنان و وظایف دستگاه های اجرایی هنگام طراحی و اجرای برنامه ها و پروژه های توسعه شهری پرداخته نشده است.

کلیدواژه ها:

قوانین ، گروه های اجتماعی ، مختلف ، برنامه ریزی شهری ، حقوق و نیازهای فضایی