مدیریت شهری لیبرال و نسبت آن با حاشیه نشینی

لیبرالیسم مهمترین اصل فکری و فلسفی نظام سرمایه داری مبتنی بر ماتریالیسم است که با داشتن مبانی و آموزه هایی مثل افراد، آزادی، عدالت، دولت، اخلاق، اقتصاد و غیره در ارتباط با افراد قرار گرفته است. بی شک این مکتب فکری در مدیریت شهرها در جهان و از جمله کشورمان ایران نقش بسزایی داشته است، شاید بتوان ریشه بسیاری از نهفته های فکری در پارادایم برنامه ریزی و مدیریت شهر را در لیبرالیسم جستجو کرد. به دلیل کمتر پرداخته شدن به این موضوع پژوهش حاضر را با روشی توصیفی تحلیلی مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی جمع آوری نموده ایم. نوع تحقیق از نوع اکتشافی بنیادی است بر مبنای یافته های تحقیق. از آن جا که هدف اصلی نظام سرمایه داری مبتنی بر لیبرالیسم تلاش در راه حداکثر کردن بازه اقتصادی است؛ این شهرها با رواج الگوی مصرف گرایی با گسترش حاشیه نشینی مواجه بوده است. البته هر یک از مهم ترین شاخه های آن شامل لیبرالیسم کلاسیک، اجتماعی و نئولیبرالیسم رهنمودهای متفاوتی در جهت رسیدن به حداکثر بازه اقتصادی و راندمان در شهرها دارند.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، لیبرالیسم ، نئولیبرالیسم ، حاشیه نشینی