چارچوبی برای معماری تاب آور در برابر آب و هوا تلفیق راهبردهای غیرفعال و فناوری های ساختمان هوشمند

تغییرات آب و هوایی و افزایش فراوانی رویدادهای شدید جوی ضرورت بازتعریف رویکردهای معماری و ساختمان سازی را بیش از پیش آشکار ساخته است. معماری تاب آور در برابر آب و هوا نه یک انتخاب بلکه یک ضرورت برای تضمین پایداری، آسایش و ایمنی ساکنان است. این مقاله به ارائه یک چارچوب یکپارچه می پردازد که در آن، هوشمندی ذاتی راهبردهای غیرفعال طراحی (Passive Design Strategies) با دینامیک و قدرت تطبیق پذیری فناوری های ساختمان هوشمند (Smart Building Technologies) ترکیب می شود. هدف این چارچوب خلق ساختمان هایی است که نه تنها مصرف انرژی را به حداقل می رسانند بلکه توانایی پیش بینی واکنش و تطبیق با شرایط متغیر آب و هوایی را دارا هستند. مقاله حاضر با بررسی سینرژی بین این دو حوزه المان های کلیدی چارچوب پیشنهادی را تشریح و مزایای آن را مورد تحلیل قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

معماری ، تاب آور ، راهبردهای غیر فعال ، ساختمان هوشمند ، پایداری ، تغییرات آب و هوایی ، بهره وری انرژی