بومی سازی فناوری های نوین در معماری سبز با رویکرد ارتقا فضاهای سنتی به محیط های هوشمند

معماری سبز به عنوان رویکردی پایدار در پاسخ به چالش های زیست محیطی و نیازهای مدرن با بهره گیری از فناوری های نوین امکان خلق فضاهای هوشمند و زیست پذیر را فراهم کرده است. این پژوهش با هدف بررسی بومی سازی فناوری های نوین در معماری سبز، ایران به منظور ارتقاء فضاهای سنتی به محیط های هوشمند انجام شده است. با استفاده از روش تحقیق کیفی-تطبیقی و تحلیل نمونه های موردی داخلی و بین المللی راهکارهایی برای تلفیق فناوری های هوشمند با معماری سنتی ارائه شده است نتایج نشان می دهد که فناوری هایی نظیر اینترنت اشیاء، سیستم های مدیریت هوشمند ساختمان و مصالح پایدار می توانند با حفظ هویت فرهنگی و اقلیمی، کارایی انرژی و کیفیت زندگی را بهبود بخشند. چالش های اصلی شامل مقاومت فرهنگی، هزینه های بالا و کمبود زیرساخت های فنی است که با آموزش، فرهنگ سازی و حمایت از تولید مصالح بومی قابل رفع هستند. این مطالعه پیشنهاد می دهد که با الگوبرداری از عناصر سنتی مانند بادگیرها و حیاط های مرکزی و تلفیق آنها با فناوری های مدرن، می توان فضاهای سنتی را به محیط های هوشمند و پایدار تبدیل کرد این رویکرد نه تنها به کاهش مصرف انرژی و آلاینده ها کمک می کند بلکه هویت معماری ایرانی را حفظ کرده و به توسعه پایدار منجر می شود پژوهش حاضر راهنمایی برای معماران و سیاستگذاران در جهت ایجاد فضاهای هوشمند و سبز با تاکید بر بومی سازی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

معماری سبز ، فناوری های نوین ، فضاهای هوشمند ، بومی سازی ، فضاهای سنتی