بررسی تاثیرات اقلیمی بر رویکردهای معماری پایدار و محیط زیست در شهرهای معاصر ایران

معماری که یکی از بزرگترین دستاوردهای فرهنگی بشر در میان اقوام مختلف در اقلیم های متفاوت و دارای فرم، رنگ و کاربری های گوناگون است در کثرت وحدتی به نام شهر را به وجود می آورد که در هر یک از عناصر آن باید آسایش به منظور کسب آرامش مستتر باشد. بازار در، آسایش کاروانسرا در، آسایش خانه و کاشانه در آسایش و هر عنصری از آن، سقف، کف، دیوار – جز به جز و همه و همه در ترکیب می بایست کامل و هماهنگ باشند. بیشتر دست اندرکاران ساخت وساز، فرم ظاهری معماری گذشتگان (سنتی) را بدون در نظر گرفتن کارایی، ایستایی و مقاومت مصالح در برابر بارها و فشارهای وارده از ساختمان مقابله در برابر گرما، سرما و نزولات جوی تقلید کرده و با تکیه بر سنن گذشته نام معماری مدرن بر آن می نهند. در حالی که فرهنگ و اقلیم هر منطقه و دانش و تجربه پیشینیان به طور قطع در فرم دهی عناصر ساختمانی موثر بوده و می باشد. بررسی تاثیرات اقلیمی بر رویکردهای معماری پایدار در شهرهای معاصر ایران از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا به ایجاد معماری پایدار همگون با محیط و فضایی انسانی تر و با کیفیت کمک می کند. در زمینه تاثیرات اقلیمی بر معماری پایدار در شهرهای معاصر ایران تحقیقات متناوبی انجام گرفته و به این موضوع پرداخته شده است. با این وجود به نظر می رسد اغلب این مطالعات بیشتر به جنبه های فنی طراحی توجه شده و از رویکردهای تحلیلی گسترده تر نسبت به این موضوع غافل مانده اند. از این روی خلایی در زمینه بررسی تاثیرات اقلیمی بر رویکردهای معماری پایدار در شهرهای معاصر ایران و ارتباط آن با نیازهای سکونتی ساکنان به جهت ایجاد آسایش و محیط مناسب از طریق اینگونه معماری احساس می شود. در نهایت هدف از انجام این پژوهش، شناسایی، تحلیل و تبیین عواملی است که بر معماری پایدار شهرهای معاصر ایران تاثیرگذار می باشند. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی از طریق گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای و اینترنتی انجام گرفته و در نهایت با تحلیل داده ها به شیوه توصیفی ارائه می گردد. این جستار به دنبال این است که بررسی تاثیرات اقلیمی بر رویکردهای معماری پایدار در شهرهای معاصر چگونه قابل انجام می باشد.

کلیدواژه ها:

معماری ، پایدار ، اقلیم ، شهرهای ، معاصر ، محیط زیست ، بوم ، مصالح بوم آورد