بررسی تاثیر مدیریت زمان بندی و برنامه ریزی کارگاهی بر کاهش هزینه های ساخت

در پروژه های ساختمانی ضعف در زمان بندی و برنامه ریزی کارگاهی یکی از مهمترین دلایل افزایش هزینه هاست که به شکل تاخیر در عملیات اجرایی، کاهش بهره وری نیروی انسانی، توقف کارگاه، کمبود مصالح، استفاده ناکارآمد از تجهیزات و دوباره کاری نمود پیدا می کند. این پژوهش با بررسی ادبیات مدیریت پروژه، نمونه های اجرایی و تجربه های صنعتی تلاش می کند نشان دهد که مدیریت زمان بندی و برنامه ریزی کارگاهی چگونه می تواند هزینه های مستقیم و غیرمستقیم پروژه را کاهش دهد. بر اساس یافته ها، سه عامل پیش بینی پذیری فرآیندها، هماهنگی دقیق بین تیم های طراحی و اجرا و پایش مستمر عملکرد و کنترل انحرافات اصلی ترین مکانیزم های کاهش هزینه در پروژه های ساختمانی محسوب می شوند. همچنین بهره گیری از تکنیک هایی مانند تحلیل معامله زمان-هزینه (TCT)، مدل سازی D-BIM۴، سیستم برنامه ریزی Last Planner و کنترل پروژه مبتنی بر Earned Value Management موجب می شود کنترل بر پروژه از حالت واکنشی خارج شده و به حالت پیش نگرانه تبدیل شود. نتایج نشان می دهد که ترکیب این ابزارها در پروژه های متوسط و بزرگ می تواند تا حد چشمگیری از افزایش هزینه جلوگیری کند. در پایان یک چارچوب اجرایی برای مدیران پروژه پیشنهاد شده است تا از طریق برنامه ریزی کارگاهی دقیق میزان ریسک مالی پروژه را به حداقل برسانند.

کلیدواژه ها:

زمان بندی ، ساخت ، برنامه ریزی ، کارگاهی ، کاهش ، هزینه ، Earned Value ، Last Planer System ، D-BIM ، Management