چارچوب یکپارچه فتوگرامتری سنجش از دور و سامانه های اطلاعات مکانی در حفاظت میراث فرهنگی

حفاظت، مستندسازی و پایش میراث فرهنگی و آثار باستانی به عنوان سرمایه های هویتی و تاریخی هر جامعه نیازمند روش هایی دقیق، غیر مخرب و قابل اتکا است. فتوگرامتری و سنجش از دور در دهه های اخیر به عنوان دو فناوری پیشرو در حوزه مستندسازی فضایی نقش چشمگیری در ارتقای کیفیت مطالعات میراث فرهنگی ایفا کرده اند. فتوگرامتری رقومی با فراهم سازی مدل های سه بعدی دقیق، نقشه های توپوگرافیک و برداشت های جزئیات معماری امکان تحلیل هندسی، ارزیابی آسیب ها و اجرای برنامه های مرمتی را با دقت بالا فراهم می کند. از سوی دیگر، سنجش از دور با قابلیت تصویربرداری چند طیفی، فراطیفی و راداری، ابزاری قدرتمند برای شناسایی محوطه های باستانی پنهان، پایش تغییرات محیطی، تشخیص فرونشست، تحلیل گسترش شهرها و ارزیابی تهدیدهای طبیعی و انسانی محسوب می شود. ترکیب این دو فناوری چارچوبی کارآمد برای مدیریت جامع میراث فرهنگی فراهم می آورد که شامل مستندسازی چند مقیاسی، نظارت بلندمدت، پایش فرسایش و برنامه ریزی حفاظتی است. این مقاله با بررسی کاربردهای کلیدی، مزایا، محدودیت ها و روندهای نوظهور در این حوزه نشان می دهد که ادغام فتوگرامتری و سنجش از دور می تواند به توسعه روش های پایدار و دقیق در حفاظت و مدیریت آثار تاریخی منجر شود و جایگاهی اساسی در پژوهش های نوین میراث فرهنگی پیدا کند.

کلیدواژه ها:

فتوگرامتری ، سنجش از دور ، میراث فرهنگی ، آثار باستانی ، مستندسازی ، پایش