کاهش فرسودگی شغلی پرسنل شاغل با استفاده از چابکی سازمانی در پروژه های عمرانی شهر مشهد (مطالعه موردی پروژه های انبوه سازی منطقه ۱۲ شهر مشهد)

هدف پژوهشگر در این پژوهش مشخص نمودن میزان تاثیر چابکی سازمانی بر کاهش فرسودگی پرسنل شاغل در پروژه های عمرانی می باشد. با توجه به موضوع و سوالات تحقیق حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی و از حیث روش توصیفی و همبستگی است که اطلاعات آن به شیوه میدانی و غیر میدانی کتابخانه ای جمع آوری گردیده است. برای تعیین حجم نمونه لازم نیز از جدول مورگان استفاده گردید. بر اساس این جدول تعداد حجم نمونه در بین جامعه آماری با حجم حدود ۲۰۰ نفر ۱۳۲ نفر تعیین شد که پس از توزیع و جمع آوری پرسشنامه ها و حذف پرسشنامه های معیوب در نهایت ۱۳۰ پرسشنامه به عنوان نمونه نهایی مورد استفاده قرار گرفته شد و همان تعداد به عنوان نمونه آماری انتخاب گردید. به منظور گرد آوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد استفاده شد. به منظور تایید روایی، با توجه به استاندارد بودن پرسشنامه ها روایی صوری انجام شد و به منظور تایید پایایی از آلفای کرونباخ استفاده شد که پایایی هر دو پرسشنامه تائید گردید. وضعیت توزیع متغیرها با استفاده از آزمون کولموگروف و اسمیرنف بررسی گردید که همه آن ها نرمال بودند. فرضیه پژوهش با استفاده از آزمون رگرسیون بررسی شد که نتایج نشان داد چابکی سازمان به میزان ۴۰/۷ درصد بر کاهش فرسودگی شغلی پرسنل در پروژه های عمرانی تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

چابکی ، فرسودگی شغلی ، پروژه های عمرانی ، پروژه های انبوه سازی ، منطقه ۱۲ ، مشهد