ارزیابی و بهینه سازی زنجیره تامین سبز در پروژه های عمرانی با رویکرد تصمیم گیری چند معیاره (MCDM)

در این پژوهش، به تحلیل و ارزیابی زنجیره تامین سبز در پروژه های عمرانی پرداخته شده است. با توجه به افزایش چالش های زیست محیطی و فشارهای اجتماعی برای کاهش اثرات منفی ناشی از صنعت ساخت و ساز، این تحقیق با هدف شناسایی و اولویت بندی معیارهای کلیدی زیست محیطی و اقتصادی در زنجیره تامین سبز به انجام رسید. برای این منظور از مدل های تصمیم گیری چند معیاره (MCDM) شامل AHP فازی و DEMATEL استفاده شد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که معیار کاهش مصرف انرژی به عنوان مهم ترین عامل تاثیرگذار در بهبود عملکرد زنجیره تامین سبز شناسایی شده است علاوه بر این این معیار رابطه مستقیمی با دیگر معیارهای زیست محیطی نظیر "استفاده از مواد بازیافتی" و "کاهش ضایعات" دارد، همچنین نتایج نشان دهنده وجود ارتباطات متقابل و اثرات متقابل میان این معیارها است که می تواند به مدیران پروژه ها در اتخاذ تصمیمات موثرتر کمک کند به کارگیری تکنیک های AHP فازی و DEMATEL در این پژوهش راهکاری عملیاتی برای بهبود عملکرد زنجیره تامین سبز ارائه می دهد. به طور کلی، این تحقیق به نیاز به ادغام ملاحظات زیست محیطی در فرآیندهای تصمیم گیری در صنعت ساخت و ساز اشاره دارد و پیشنهاد می کند که مدیران پروژه باید به طور فعال به پیاده سازی اصول زنجیره تامین سبز بپردازند تا ضمن کاهش اثرات منفی زیست محیطی به بهبود کارایی و کاهش هزینه های پروژه های خود نیز دست یابند.

کلیدواژه ها:

زنجیره تامین سبز ، تصمیم گیری چند معیاره ، پروژه های عمرانی ، بهینه سازی ، مدیریت سبز