تاثیر تمرین عملکردی با شدت بالا بر miR-۶۳۷ و پروتئین واکنش پذیر C با حساسیت بالا در زنان دارای اضافه وزن و چاق

زمینه و هدف: چاقی یک چالش بهداشتی با اهمیت رو به رشد در سراسر جهان بوده است؛ گستردگی و پراکندگی آن در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه رو به افزایش است. اضافه وزن و چاقی به افزایش خطر بیماری های قلبی-عروقی وابسته است. پژوهش های فراوانی در زمینه نقش چاقی در بروز بیماری های قلبی-عروقی در دست است. به تازگی گزارش شده است که تمرین عملکردی در کاهش درصد چربی افراد چاق موثر است و از آن می توان به عنوان یک راهبرد نهفته و بالقوه مفید برای مبارزه با چاقی و التهاب استفاده کرد. با توجه به نقش چاقی و التهاب مزمن در ایجاد بیماری های قلبی-عروقی و اختلالات سوخت وسازی و اهمیت پروتئین واکنش پذیر C با حساسیت بالا (hs-CRP) در خطر و بروز بیماری های قلبی-عروقی، این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تمرین عملکردی با شدت بالا بر بیان miR-۶۳۷ و Hs-CRP با حساسیت بالا در زنان چاق و دارای اضافه وزن انجام شد. مواد و روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی،۲۰ زن دارای اضافه وزن یا چاق به صورت تصادفی ساده در دو گروه تمرین عملکردی با شدت بالا (۹ نفر) و کنترل (۱۱ نفر) جایگزین شدند. آزمودنی های گروه تمرینی سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته به اجرای تمرین عملکردی با شدت بالا پرداختند. تمرین با شدت ۷≤ سنجه درک فشار انجام گرفت. پیش و پس از هشت هفته، اندازه های پیکرسنجی و نمونه های خونی به منظور اندازه گیری miR-۶۳۷ و Hs-CRP به عمل آمد. برای بررسی و مقایسه تفاوت های بین گروهی پس از مداخله، از آزمون آماری تحلیل کوواریانس و برای بررسی تفاوت ها و تغییرات درون گروهی از آزمون تی زوجی استفاده شد. تحلیل ها در سطح معناداری ۰۵/۰< P انجام شد و برای تجزیه وتحلیل داده ها، از نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ استفاده شد. نتایج: یافته ها نشان داد پس از هشت هفته تمرین عملکردی با شدت بالا، وزن بدن ، نمایه توده بدنی و درصد چربی در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری (۰۰۱/۰p<) کاهش یافت. یافته های بین گروهی نشان داد که پس از هشت هفته تمرین عملکردی با شدت بالا، miR-۶۳۷ در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کاهش یافت (۰۰۱/۰p<). پس از هشت هفته تفاوت معناداری در Hs-CRP بین گروه ها دیده نشد (۰۹۷/۰=p). با این همه، یافته های درون گروهی نشان داد که سطوح Hs-CRP در گروه تجربی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون به طور معناداری کاهش یافته است (۰۰۴/۰=p ).  نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان داد هشت هفته تمرین عملکردی با شدت بالا در کاهش وزن و درصد چربی بدن در زنان دارای اضافه وزن یا چاق موثر است. این تمرین همچنین با کاهش miR-۶۳۷ و بهبود نسبی Hs-CRP شاید در بهبود عوارض اضافه وزن و چاقی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

آدیپوکاین ، miRNA ، التهاب ، تمرین ورزشی