اثر شش هفته تمرین استقامتی بر MMP-۲ و MMP-۹ میوکارد موش های صحرائی مبتلا به انفارکتوس

زمینه و هدف: انفارکتوس یکی از مهمترین علل مرگ ومیر است و از مهم ترین نتایج آن می توان به از دست رفتن سلول های قلبی و تغییر شکل شدید در اجزای ماتریکس خارج سلولی اشاره کرد. ماتریکس متالوپروتئینازها گروه بزرگی از آنزیم های پروتئازی هستند که نقش مهمی در بروز این تغییر داشته و منجر به افزایش سطح سایتوکاین های التهابی می شوند و بیماری های قلبی_عروقی و عوارض ناشی از آن را تشدید می کنند. افته های پیشین نشان داده اند فعالیت بدنی باعث کاهش فیبروز قلبی و بهبود اختلالات قلبی پس از انفارکتوس می شود و می تواند سطح عوامل منفی و التهابی را کاهش دهد. به همین دلیل، هدف این پژوهش بررسی اثر شش هفته تمرین استقامتی بر ماتریکس متالوپروتئینازهای ۲ و ۹ در میوکارد موش های صحرائی مبتلا به انفارکتوس بود. مواد و روش ها: در این پژوهش تجربی، ۲۰سر موش صحرایی نژاد ویستار با (سن هشت هفته و وزن ۳۰±۲۳۰ گرم) پس از القای انفارکتوس با ایزوپروترونول(۱۵۰میلی گرم بر کیلوگرم) به صورت زیر جلدی، به طور تصادفی به دو گروه انفارکتورس القایی با و بدون تمرین جایگزین شدند. ۲۴ ساعت پس از انفارکتوس، به منظور تایید انفارکتوس، نمونه خونی از نمونه ها گرفته و جهت بررسی تروپونین T به آزمایشگاه انتقال داده شد، همچنین، از آزمون نوار قلب به منظور تایید انفارکتوس استفاده گردید که هر دو آزمون، انفارکتوس را تایید کردند. گروه تمرین برای مدت شش هفته تحت مداخله برنامه تمرین استقامتی به صورت ۳جلسه در هفته به مدت ۲۰تا۴۵ دقیقه با سرعت ۱۳ تا ۱۸ متر دردقیقه قرار گرفتند. ۲۴ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین و ناشتائی و بیهوشی با استفاده از کتامین و زایلازین، نمونه خون گرفته شده از قلب نمونه ها جهت ارزیابی غلظت سرمی MMP-۲ و MMP-۹ جمع آوری و به آزمایشگاه منتقل و به روش الایزا مورد بررسی قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل یافته ها از آزمون شاپیرو-ویلک و آزمون تی مستقل با نرم افزار SPSS نسخه۲۶ و جهت رسم نمودار از نرم افزار Prism استفاده گردید. همچنین، سطح معناداری ۰۵/۰>P در نظر گرفته شد. نتایج: یافته‎ ها نشان داد تمرین استقامتی موجب کاهش سطح سرمی MMP-۲/۹ در موش های صحرایی مبتلا به انفارکتوس همراه با تمرین استقامتی شد؛ اما کاهش سطح این عوامل معنادار نبود به گونه ای که MMP-۲ (۶۴۱/۰P=) و MMP-۹ (۰۹۵/۰P=) بود. نتیجه گیری: بر اساس یافته های تحقیق حاضر نتیجه گیری می شود که شش هفته تمرین استقامتی پس از سکته قلبی بر ماتریکس متالوپروتئینازهای مرتبط با بازسازی قلب تاثیرندارد.

کلیدواژه ها:

تمرین استقامتی ، ماتریکس متالوپروتئیناز-۲ ، ماتریکس متالوپروتئیناز-۹ ، ایزوپروترونول ، انفارکتوس میوکارد