مقدمه: سازگاری های پاسچرال ناحیه ی سرویکوتوراسیک، به ویژه وضعیت سر به جلو، از شایع ترین اختلالات اسکلتی- عضلانی در ورزشکاران ورزش های الکترونیک محسوب می شود. این مطالعه با هدف، مقایسه ی مولفه های نیروهای عکس العمل زمین طی
راه رفتن در ورزشکاران نوجوان ورزش های الکترونیک با و بدون سازگاری سرویکوتوراسیک و بررسی ارتباط این سازگاری ها با کینتیک
راه رفتن انجام شد. روش ها: در این مطالعه ی مقطعی مقایسه ای، ۳۰ نوجوان گیمر (۱۵ نفر دارای آسیب و ۱۵ نفر سالم) شرکت کردند. در هر گروه ۸ زن و ۷ مرد، مورد بررسی قرار گرفتند.
زاویه ی کرانیوورتبرال برای تشخیص سربه جلو اندازه گیری شد. مولفه های اوج نیرو، زمان رسیدن به اوج و ایمپالس در سه جهت عمودی، قدامی- خلفی و داخلی- خارجی طی
راه رفتن روی فورس پلیت ثبت شد. داده ها با آزمون Independent Sample T-test و Cohen’s d تحلیل شدند. یافته ها: در گروه سر به جلو، اوج نیروی داخلی‑ خارجی در برخورد پاشنه کاهش (۰/۰۰۲ = P) و در میانه اتکا افزایش یافت (۰/۰۱۶ = P). اوج نیروی عمودی در برخورد پاشنه کمتر بود (۰/۰۳۸ = P). زمان رسیدن به اوج در برخورد پاشنه برای نیروی داخلی‑ خارجی کاهش و برای عمودی افزایش داشت. در میانه اتکا، زمان رسیدن به اوج داخلی‑ خارجی افزایش یافت (۰/۰۰۶ = P). در فاز هل دادن، زمان رسیدن به اوج هر سه مولفه افزایش معنادار یافت. گشتاور آزاد حداقل کاهش و حداکثر افزایش نشان داد. سایر متغیرها تفاوت معنادار نداشتند. نتیجه گیری: در نوجوانان گیمر دارای سربه جلو با تغییرات قابل توجه در الگوی نیروهای عکس العمل زمین همراه است که می تواند نشان دهنده ی اختلال در جذب شوک، کاهش پایداری پویا و تاخیر در اعمال نیروی پیش ران باشد. غربالگری و طراحی برنامه های اصلاحی برای این گروه ضروری تلقی می شود.