تحلیل ترکیبی حفاظت از منابع طبیعی در گردشگری با تاکید بر نقش امنیت محیط زیست و مشارکت جوامع محلی

حفاظت از منابع طبیعی در صنعت گردشگری، به ویژه در مناطق حساس اکولوژیکی، اهمیت بسیاری دارد. توسعه بی رویه گردشگری، ضعف مدیریت و مشارکت نکردن جوامع محلی به تخریب محیط زیست و کاهش تنوع زیستی منجر شده است. در این پژوهش، امنیت محیط زیست و مشارکت محلی به عنوان دو عامل اساسی در حفاظت از منابع طبیعی بررسی شده اند. این پژوهش با رویکرد آمیخته انجام شده است. در مرحله کیفی، داده ها از مصاحبه با هفده نفر از خبرگان گردآوری و با روش نظریه داده بنیاد و نرم افزار اطلس تی آی۹ تحلیل شده است. در مرحله کمی، پرسش نامه ای استاندارد طراحی و میان ۱۹۲ نفر توزیع شد. داده ها با آزمون فریدمن در اس پی اس اس۲۶ و الگوریتم RReliefF در متلب ۲۰۱۸ تحلیل شد. نتایج نشان می دهد که امنیت محیط زیست و مشارکت فعال جوامع محلی، به منزله دو رکن اساسی، نقش حیاتی در توسعه پایدار گردشگری ایفا می کنند. همچنین، ترکیب راهبردهای آموزشی، توسعه اکوتوریسم و جذب گردشگران مسئولیت پذیر نقش موثری در کاهش تهدیدات محیط‎زیست و بهبود کیفیت زندگی جوامع محلی ایفا می کند. نتایج پژوهش تاکید دارد که طراحی سیاست های جامع مدیریتی با مشارکت جوامع محلی می تواند بین حفاظت از محیط زیست و مزایای گردشگری پایدار توازن ایجاد کند. بنابراین، سیاست گزاران و مدیران گردشگری می توانند با تدوین چارچوب های قانونی حمایتی، ارائه مشوق های اقتصادی برای جوامع محلی و توسعه زیرساخت های پایدار زمینه را برای تقویت امنیت محیط زیست و افزایش مشارکت محلی فراهم کنند. ایجاد نظام های نظارتی موثر و اجرای برنامه های آگاهی بخش و آموزشی نیز می تواند موجب هم افزایی بین حفاظت از منابع طبیعی و توسعه گردشگری پایدار شود.

کلیدواژه ها:

حفاظت از منابع طبیعی ، گردشگری پایدار ، امنیت محیط‎زیست ، مشارکت جوامع محلی ، مدیریت منابع طبیعی