تحلیل رابطه بین انگیزش تحصیلی و خودتنظیمی در یادگیری فراگیران

پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه بین انگیزش تحصیلی و خودتنظیمی در یادگیری فراگیران انجام شد تا نقش این دو متغیر کلیدی را در بهبود فرآیندهای آموزشی و ارتقای عملکرد تحصیلی تبیین نماید. در محیط های آموزشی نوین، شناسایی محرک های درونی و بیرونی که دانش آموزان و دانشجویان را به سمت یادگیری سوق می دهند و همزمان بررسی توانایی آن ها در مدیریت، برنامه ریزی و ارزیابی فعالیت های یادگیری خود از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این مطالعه تلاش دارد با بررسی ابعاد مختلف انگیزش تحصیلی و راهبردهای خودتنظیمی، پیوند میان نیروی محرکه یادگیری و ابزارهای شناختی و فراشناختی کنترل این نیرو را آشکار سازد و بینشی جامع برای مربیان و برنامه ریزان آموزشی فراهم آورد.یافته های حاصل از تحلیل مبانی و شواهد پژوهشی نشان داد که بین انگیزش تحصیلی (به ویژه انگیزش درونی) و به کارگیری راهبردهای یادگیری خودتنظیم رابطه ای مثبت و معنی دار وجود دارد. فراگیرانی که از انگیزش درونی بالاتری برخوردارند، تمایل بیشتری به استفاده از راهبردهای شناختی عمیق، سازمان دهی اطلاعات و مدیریت بهینه زمان نشان می دهند و در مواجهه با چالش های تحصیلی تاب آوری بالاتری دارند. علاوه بر این، انگیزش بیرونی نیز در صورت هدایت صحیح و درونی سازی ارزش های تحصیلی، می تواند به عنوان یک تسهیل کننده برای فعال سازی رفتارهای خودتنظیمی عمل کند؛ در نتیجه، تقویت همزمان این دو مولفه می تواند به بهبود پایدار کیفیت یادگیری و خودکارآمدی فراگیران منجر شود.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، خودتنظیمی در یادگیری ، راهبردهای شناختی ، فراشناخت ، خودکارآمدی فراگیران.