تبیین نقش سازگاری و وظیفه شناسی در تمایل به کارآفرینی دانش آموزان پسر دوره ابتدایی شهرستان ساری

در عصر حاضر، پرورش روحیه کارآفرینی از سنین پایین به عنوان یک ضرورت در نظام های آموزشی مطرح است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین ویژگی های شخصیتی سازگاری و وظیفه شناسی با تمایل به کارآفرینی در بین دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی شهرستان ساری انجام شد. مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان پسر پایه های اول تا ششم ابتدایی تشکیل دادند که با استفاده از فرمول کوکران ۳۶۳ نفر به روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شدند. داده ها پرسشنامه های استاندارد پنج عاملی شخصیت نئو و پرسشنامه تمایل به کارآفرینی گردآوری و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد سازگاری با ضریب همبستگی ۰.۶۸ قوی ترین رابطه را با تمایل به کارآفرینی دارد و پس از آن وظیفه شناسی با ضریب ۰.۴۱ در جایگاه دوم قرار گرفت. این نتایج حاکی از آن است که تقویت مهارت های ارتباطی، همکاری و مسئولیت پذیری می تواند بستر مناسبی برای پرورش نگرش کارآفرینانه در دانش آموزان فراهم نماید. بنابراین توصیه می شود برنامه ریزان آموزشی، فعالیت های گروهی و پروژه های مشارکتی را در اولویت برنامه های درسی قرار دهند.

کلیدواژه ها:

سازگاری ، وظیفه شناسی ، تمایل به کارآفرینی ، دانش آموزان ابتدایی ، ویژگی های شخصیتی ، شهرستان ساری