بررسی عوامل موثر بر افزایش طول عمر مفید ساختمان و ارائه مدل مفهومی بهینه سازی با رویکرد ایمنی، آسایش و پایداری

کاهش طول عمر مفید ساختمان ها یکی از چالش های مهم صنعت ساخت و ساز است که پیامدهای اقتصادی و زیست محیطی گسترده ای به همراه دارد. طول عمر پایین ساختمان ها علاوه بر افزایش هزینه ها تهدیدی برای ایمنی ساکنین و عابران و کاهش آسایش کاربران محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل کلیدی موثر بر افزایش طول عمر مفید ساختمان و ارائه مدل مفهومی یکپارچه انجام شد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است و با بررسی مطالعات داخلی و استانداردهای ملی و بین المللی شاخص های اصلی شامل دوام، مصالح، کیفیت اجرا، نگهداری، تحلیل هزینه چرخه عمر، ایمنی ساختمان، آسایش کاربران و توجه ویژه به طراحی معماری و انتخاب نوع تاسیسات متناسب با اقلیم و شرایط ساختمان شناسایی شد. مدل پیشنهادی نشان می دهد تعامل این مولفه ها موجب بهینه سازی طول عمر، کاهش هزینه های بلندمدت، ارتقای ایمنی و آسایش کاربران و حفظ منابع می شود.

کلیدواژه ها:

طول عمر ساختمان ، ایمنی ، آسایش ، مصالح پایدار ، طراحی چرخه عمر