مدیریت نوین کنترل رواناب سطحی شهری در مناطق مسکونی در حال توسعه بر مبنای "بهترین" راهکارهای مدیریتی (BMPs)

در مناطق در حال توسعه گسترش و افزایش ساخت و سازها در شهرها باعث کاهش نفوذپذیری سطوح شهری و در نتیجه افزایش حجم رواناب سطحی ناشی از بارندگی ها شده است. با نفوذ دادن رواناب سطحی در مناطق شهرها و یا با جمع آوری رواناب و تاخیر در ایجاد رواناب سطحی شهری در زمان بارندگی ها می توان از میزان رواناب های سطحی شهری کاسته و مشکلات رفت و آمد، خسارات ناشی از آبگرفتگی ها و سیل را در مناطق شهری کنترل و کاهش داد. انتخاب و اجرا روش های بهترین راهکارهای مدیریتی (BMPs)، یکی از راهکارهای موثر و پایدار در کاهش و کنترل رواناب سطحی و کاهش مشکلات آبگرفتگی سیلاب و خسارات ناشی از آن می باشد. در این مقاله به مدل سازی و بررسی تاثیرات انتخاب مکان های اجرا BMPs در منطقه ۲۲ شهر تهران پرداخته شده است. با توجه به نتایج تحقیق می توان بیان داشت که عملکرد و پتانسیل BMPs بسیار وابسته به تراکم و نوع کاربری ها در آن منطقه می باشد و با توجه به شناخت تراکم و نوع کاربری های منطقه می توان به حداکثر راندمان از اجرای BMPs در کاهش حجم رواناب در زمان های بارندگی دست پیدا کرد. در نهایت می توان بیان داشت که اجرای BMPs به نوبه خود راهکاری موثر و مناسب برای مدیریت رواناب سطحی مناطق مسکونی شهری است. نتایج این تحقیق، یک دستاورد راهبردی برای شناخت صحیح از اجرای BMPs در مناطق شهری برای کاهش و کنترل حجم رواناب سطحی است که گامی مهم برای ترویج و گسترش اجرای BMPs در راستای مدیریت رواناب سطحی در کشور است.

کلیدواژه ها:

مدیریت رواناب سطحی ، بهترین راهکارهای مدیریتی ، BMPs ، تراکم و نوع کاربری مناطق شهری ، منطقه ۲۲ تهران