خوانش گونه شناسانه موزه هنرهای معاصر تهران در بستر تحولات معماری موزه در ایران معاصر

موزه هنرهای معاصر تهران به عنوان یکی از شاخص ترین بناهای فرهنگی ایران معاصر همواره موضوع تحلیل های تاریخی فرمال و مفهومی بوده است با این حال کمتر پژوهشی به بررسی این بنا از منظر گونه شناسی معماری موزه پرداخته است. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکرد گونه شناسانه تلاش می کند جایگاه موزه هنرهای معاصر تهران را در میان گونه های مختلف موزه در ایران معاصر تبیین کند. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل تطبیقی ویژگی های کالبدی، فضایی و عملکردی بنا با گونه های شناخته شده موزه و همچنین بازخوانی مفاهیم معماری بومی در قالب یک تیپولوژی معاصر است. نتایج پژوهش نشان می دهد که این موزه نه در قالب بازتولید صرف گونه های غربی بلکه به مثابه گونه ای ترکیبی و بومی شده شکل گرفته که میان سنت فضایی معماری ایرانی و الگوهای مدرن موزه سازی پیوند برقرار می کند.

کلیدواژه ها:

گونه شناسی ، معماری موزه ، هنرهای معاصر تهران ، معماری معاصر ، ایران ، تیپولوژی موزه ، فضاهای فرهنگی