بازآفرینی مولفه های کلاس حضوری در بستر آموزش مجازی؛ راهکاری برای افزایش اعتماد اولیا و مشارکت دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی در یک مدرسه روستایی

آموزش مجازی در مدارس ابتدایی به ویژه در مناطق روستایی همواره با چالش هایی نظیر کاهش تعامل آموزشی، افت مشارکت دانش آموزان، نگرانی اولیا نسبت به کیفیت یادگیری و محدودیت های فنی همراه بوده است. پژوهش حاضر با هدف افزایش اعتماد اولیا به آموزش مجازی، ارتقای مشارکت دانش آموزان و بازآفرینی برخی مولفه های موثر کلاس حضوری در بستر آموزش مجازی انجام شد. این پژوهش از نوع اقدام پژوهی بوده و در فاصله اسفند ۱۴۰۴ تا خرداد ۱۴۰۵ در یک کلاس پایه چهارم ابتدایی با ۲۵ دانش آموز پسر در یک مدرسه دولتی روستایی اجرا گردید. شواهد اولیه نشان داد که بسیاری از دانش آموزان و خانواده ها نگرش مثبتی نسبت به آموزش مجازی نداشتند و آن را جایگزین مناسبی برای آموزش حضوری نمی دانستند. برای رفع این چالش مجموعه ای از راهکارها شامل ایجاد نظم و ساختار در کلاس مجازی، توانمندسازی دانش آموزان و اولیا در استفاده از فضای مجازی، استفاده از ارتباط تصویری، بهره گیری از دوربین دوم برای نمایش تخته فیزیکی، اشتراک گذاری صفحه نمایش، استفاده از نرم افزارهای ساده، آموزشی، برگزاری آزمون های برخط، ارائه بازخورد مستمر، ضبط جلسات آموزشی برای دانش آموزان غایب و ایجاد فضای انگیزشی در آغاز کلاس ها اجرا شد. نتایج نشان داد که میزان مشارکت فعال دانش آموزان از حدود ۱۵ نفر به ۲۱ تا ۲۳ نفر افزایش یافت، نظم در حضور و ارسال تکالیف بهبود پیدا کرد و کیفیت یادگیری و انگیزه دانش آموزان در فرایند ارزشیابی ارتقا یافت. همچنین بازخوردهای اولیا حاکی از کاهش نگرانی آنان نسبت به آموزش مجازی و افزایش رضایت از فرایند یاددهی- یادگیری بود. یافته های پژوهش نشان داد که حتی در شرایط محدودیت امکانات نیز می توان با بهره گیری خلاقانه از ابزارهای در دسترس و بازآفرینی مولفه های کلاس حضوری کیفیت آموزش مجازی را ارتقا داد و زمینه مشارکت موثرتر دانش آموزان و اعتماد بیشتر خانواده ها را فراهم ساخت.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، اقدام پژوهی ، کلاس حضوری ، مشارکت دانش آموزان ، اعتماد اولیا