اثربخشی تدریس مبتنی بر پروژه در افزایش انگیزه و مهارتهای عملی دانش آموزان پایه دوازدهم رشته الکتروتکنیک

این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی روش تدریس مبتنی بر پروژه (PBL) بر افزایش انگیزه و مهارتهای عملی دانش آموزان پایه دوازدهم رشته الکتروتکنیک انجام شد. مطالعه حاضر به روش اقدام پژوهی و با طرح شبه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون در یک نمونه ۲۸ نفری از دانش آموزان هنرستان فنی و حرفه ای فرهیختگان مشهد در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ اجرا گردید. روش کار شامل چهار مرحله اصلی بود: (۱) شناسایی نیازهای محلی و طراحی پروژه های کاربردی، (۲) تشکیل تیم های کاری با نقش های مشخص، (۳) اجرای پروژه «طراحی سیستم روشنایی هوشمند کلاس درس» طی ۸ جلسه و (۴) ارائه و نمایشگاه پروژه ها. داده ها با استفاده از پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر (پایایی ۰.۸۴)، چک لیست مهارت های عملی محقق ساخته (پایایی ۰.۷۹) و مصاحبه نیمه ساختاریافته جمع آوری شد. نتایج نشان داد که میانگین نمره انگیزش از ۵۲.۳ به ۷۸.۶ افزایش یافت، مهارت های عملی شامل طراحی نقشه فنی، سیم کشی و عیب یابی به طور میانگین ۶۵ درصد رشد داشت. همچنین ۸۲ درصد دانش آموزان روش PBL را نسبت به روش سنتی ترجیح دادند. بحث و نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که تدریس مبتنی بر پروژه با ایجاد ارتباط بین آموزش و کاربردهای واقعی موجب افزایش معنادار انگیزه و مهارت های عملی می شود. پیشنهاد می گردد این روش در سایر دروس فنی نیز به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

تدریس مبتنی بر پروژه ، انگیزش تحصیلی ، مهارتهای عملی ، الکتروتکنیک ، آموزش فنی و حرفه ای