نقش آموزش خلاقیت و تفکر انتقادی در مدارس ابتدایی ایران

آموزش خلاقیت و تفکر انتقادی به عنوان دو رکن اساسی توسعه شناختی و مهارتهای قرن بیست و یکم نقشی حیاتی در شکل دهی به نسل آینده ایفا می کنند. دوره ابتدایی به دلیل حساسیت بالای مراحل رشد شناختی و شکل گیری پایه های یادگیری بستر اصلی برای پرورش این توانمندی ها محسوب می شود. این پژوهش با هدف بررسی جایگاه، چالش ها و ارائه راهکارهایی برای تقویت آموزش خلاقیت و تفکر انتقادی در مدارس ابتدایی ایران انجام شده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی منابع علمی، اسناد بالادستی و گزارش های نظام آموزشی کشور است. یافته ها نشان می دهد که با وجود تاکیدات نظری در برنامه های درسی جدید، ساختار محتوا محور، شیوه های ارزشیابی حافظه محور و ضعف در آموزش تخصصی معلمان موانع جدی در مسیر نهادینه شدن این دو مهارت ایجاد کرده اند. این پژوهش بر لزوم بازنگری در اهداف آموزشی، طراحی برنامه های توسعه حرفه ای مستمر برای معلمان و تغییر پارادایم ارزشیابی از سنجش محتوا به سنجش فرآیند و مهارت تاکید دارد تا دانش آموزان بتوانند در مواجهه با پیچیدگی های دنیای امروز به کاوشگرانی فعال و منتقدانی سازنده تبدیل شوند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، تفکر انتقادی ، آموزش ابتدایی ، برنامه درسی ، ارزشیابی تحولی