توسعه گردشگری ساحلی و تاثیران بر برنامه ریزی شهری بندر عباس با رویکرد توسعه پایدار

گردشگری ساحلی به عنوان یکی از مهمترین شاخه های صنعت گردشگری در جهان نقش قابل توجهی در توسعه اقتصادی، اجتماعی و کالبدی شهرهای ساحلی ایفا می کند. شهر بندرعباس به دلیل موقعیت استراتژیک در سواحل خلیج فارس، برخورداری از جاذبه های طبیعی، فرهنگی و اقتصادی و همچنین نقش مهم در شبکه حمل و نقل دریایی، ایران ظرفیت بالایی برای توسعه گردشگری ساحلی دارد. با این حال توسعه نامتوازن زیرساخت ها، محدودیت فضاهای عمومی ساحلی و نبود برنامه ریزی جامع گردشگری از مهمترین چالش های پیش روی این شهر محسوب می شوند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر توسعه گردشگری ساحلی بر برنامه ریزی شهری بندرعباس و ارائه راهکارهایی برای دستیابی به توسعه پایدار شهری است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و به روش توصیفی تحلیلی انجام شده است. اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه، اسناد شهری، مشاهدات میدانی، پرسشنامه و مصاحبه با کارشناسان جمع آوری می شود. شاخص های مورد بررسی شامل زیرساخت های گردشگری، دسترسی به ساحل، کیفیت فضاهای عمومی، اثرات اقتصادی، پیامدهای زیست محیطی و میزان رضایت گردشگران و ساکنان است. نتایج مطالعات نشان می دهد که توسعه هدفمند گردشگری ساحلی می تواند موجب افزایش اشتغال، رونق اقتصادی، بهبود کیفیت فضاهای شهری و ارتقای جایگاه رقابتی بندرعباس در سطح منطقه شود. در مقابل عدم مدیریت صحیح گردشگری می تواند منجر به تخریب محیط زیست ساحلی، افزایش فشار بر زیرساخت ها و کاهش کیفیت زندگی شهروندان گردد. بنابر این برنامه ریزی یکپارچه و مبتنی بر اصول توسعه پایدار برای بهره برداری از ظرفیت های گردشگری ساحلی بندرعباس ضروری است.

کلیدواژه ها:

گردشگری ساحلی ، برنامه ریزی شهری ، توسعه پایدار ، بندر عباس ، مدیریت مناطق ساحلی