بررسی عملکرد بتن خودترمیم شونده با میکروکپسول ها

ترک خوردگی یکی از مهم ترین عوامل کاهش دوام و عملکرد سازه های بتنی محسوب می شود زیرا نفوذ آب و عوامل خورنده از طریق ترک ها موجب تسریع فرآیند تخریب و خوردگی آرماتورها می گردد. در سال های اخیر بتن خودترمیم شونده به عنوان راهکاری نوین برای افزایش دوام و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری سازه های بتنی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. یکی از روش های موثر در این زمینه استفاده از میکروکپسول های حاوی مواد ترمیم کننده در ماتریس بتن است. در این روش میکروکپسول ها به صورت یکنواخت در مخلوط بتن توزیع شده و در هنگام ایجاد ترک پوسته آن ها شکسته شده و ماده ترمیم کننده آزاد می شود. ماده آزاد شده با پر کردن ترک ها و سخت شدن موجب کاهش نفوذپذیری و بهبود عملکرد بتن می گردد. در این مقاله عملکرد بتن خودترمیم شونده با میکروکپسول ها از جنبه های مکانیزم ترمیم، عوامل موثر بر کارایی، رفتار مکانیکی، دوام و پایداری مورد بررسی قرار می گیرد. همچنین مزایا و محدودیت های این فناوری در مقایسه با بتن معمولی تحلیل شده و وضعیت توسعه و کاربرد آن در پروژه های عمرانی بررسی می شود. نتایج مطالعات نشان می دهد که بتن خودترمیم شونده با میکروکپسول ها، علیرغم هزینه اولیه بالاتر می تواند با کاهش نفوذپذیری و افزایش عمر مفید سازه نقش موثری در بهبود عملکرد بلندمدت و پایداری سازه های بتنی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بتن خودترمیم شونده ، میکروکپسول ، ترمیم ، ترک ، دوام بتن ، پایداری