نقش هوش مصنوعی در طراحی سیاستهای شهری برای تحقق شهرهای بدون پسماند

مدیریت پسماندهای شهری به عنوان یکی از معضلات کلیدی و پیچیده کلان شهرهای امروزی نیازمند تحول بنیادین در رویکردهای سیاست گذاری و عملیاتی است. رشد روزافزون، جمعیت شهرنشینی و افزایش سرانه تولید زباله، سیستم های سنتی مدیریت پسماند را با چالش های جدی در زمینه های جمع آوری، تفکیک، بازیافت و دفع مواجه ساخته است. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یک پارادایم نوین تکنولوژیک پتانسیل عظیمی برای ارائه راه حل های هوشمند، بهینه و پیشگیرانه دارد. این مقاله به بررسی عمیق نقش تحول آفرین هوش مصنوعی در طراحی سیاست های شهری متمرکز بر تحقق مفهوم شهر بدون «پسماند» می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که کاربرد الگوریتم های یادگیری ماشین در پیش بینی تولید پسماند، بهینه سازی مسیرهای لجستیکی ناوگان حمل و به کارگیری سیستم های بینایی ماشین در ایستگاه های تفکیک می تواند کارایی عملیاتی شهرداری ها را به شکل چشمگیری ارتقا دهد و هزینه های مدیریت را کاهش دهد. همچنین هوش مصنوعی با فراهم آوردن داده محور بودن تصمیم گیری ها بستر لازم برای تدوین سیاست های دقیق تر و پیشگیرانه تر را فراهم می آورد که این امر مستقیما به کاهش ورود زباله به مراکز دفن و افزایش نرخ بازیافت منجر می شود. پژوهش مورد نظر با بررسی مدل های موفق جهانی و ارائه مدل مفهومی تلفیق هوش مصنوعی با حکمرانی شهری، به نتیجه می رسد که پذیرش این فناوری نه تنها یک انتخاب بلکه یک ضرورت برای دستیابی به توسعه پایدار شهری است و در نهایت پیشنهادات سیاستی مشخصی برای نهادینه سازی این فناوری در ساختارهای شهرداری ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سیاستهای شهری ، پسماند شهری