ارائه چارچوب هندسی محاسباتی برای تعیین فاصله ساختگاه از چشمه های لرزه ای در تولید طیف طرح ویژه ساختگاه بر اساس مختصات جغرافیایی؛ مطالعه موردی شهرستان شاهرود

تعیین دقیق فاصله ساختگاه تا چشمه های لرزه ای یکی از مولفه های اساسی در برآورد پارامترهای جنبش شدید زمین و تولید طیف طرح ویژه ساختگاه در تحلیل های خطر لرزه ای محسوب می شود. در بسیاری از روش های متداول فاصله تا منبع لرزه ای به صورت ساده شده و اغلب بر اساس فاصله افقی یا فاصله نزدیک ترین گسل در نظر گرفته می شود، در حالی که این رویکردها ممکن است پیچیدگی های هندسی منابع لرزه ای و موقعیت واقعی ساختگاه را به طور کامل منعکس نکنند. هدف این پژوهش ارائه یک چارچوب هندسی محاسباتی برای تعیین دقیق فاصله ساختگاه از چشمه های لرزه ای بر اساس مختصات جغرافیایی و به کارگیری آن در فرآیند تولید طیف طرح ویژه ساختگاه است. در این چارچوب ابتدا موقعیت مکانی ساختگاه و چشمه های لرزه ای بر پایه مختصات جغرافیایی استخراج شده و سپس با استفاده از روابط هندسی و الگوریتم های محاسباتی، فاصله موثر ساختگاه تا منابع لرزه ای محاسبه می شود. در ادامه این فاصله ها به عنوان یکی از پارامترهای کلیدی در برآورد پارامترهای جنبش شدید زمین و تولید طیف طرح ویژه ساختگاه مورد استفاده قرار می گیرند. به منظور ارزیابی کارایی چارچوب پیشنهادی شهرستان شاهرود به عنوان مطالعه موردی انتخاب شده است. نتایج نشان می دهد که استفاده از رویکرد مبتنی بر مختصات جغرافیایی و مدل هندسی دقیق تر برای تعیین فاصله تا چشمه های لرزه ای می تواند منجر به برآورد واقع بینانه تر پارامترهای لرزه ای و بهبود دقت طیف طرح ویژه ساختگاه شود. چارچوب ارائه شده همچنین قابلیت توسعه در محیط های محاسباتی و سامانه های اطلاعات جغرافیایی را داشته و می تواند به عنوان ابزاری کاربردی در مطالعات خطر لرزه ای ساختگاه محور مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تحلیل خطر لرزه ای ، فاصله ساختگاه تا چشمه لرزه ای ، طیف طرح ویژه ساختگاه ، مختصات جغرافیایی ، چارچوب هندسی محاسباتی ، شهرستان شاهرود