تحلیل رویکردهای شناسایی ریسک در پروژه های ساخت و ساز مبانی مفهومی، مدل های کمی و پیوند با تصمیم گیری پاسخ به ریسک

با افزایش پیچیدگی پروژه های ساخت و ساز و گسترش عدم قطعیت های فنی، اقتصادی و قراردادی شناسایی ریسک به عنوان نخستین و بنیادی ترین مرحله مدیریت ریسک اهمیت فزاینده ای یافته است. با وجود توسعه روش های متنوع کمی و کیفی همچنان چالش هایی نظیر ذهنیت، خبرگان، پراکندگی دانش ریسک و محدودیت بهره گیری از فناوری های نوین در این حوزه مشاهده می شود. پژوهش حاضر با رویکرد مرور نظام مند ادبیات به تحلیل روندهای پژوهشی شناسایی ریسک در پروژه های ساخت و ساز طی سال های اخیر می پردازد. بدین منظور مقالات منتخب از پایگاه های معتبر علمی استخراج، طبقه بندی و از منظر سال انتشار، حوزه کاربرد، روش شناسی و کلیدواژه های پرتکرار تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد تمرکز پژوهش ها از رویکردهای سنتی کیفی به سمت مدل های تصمیم گیری چندمعیاره، منطق فازی، شبیه سازی مونت کارلو و در سال های اخیر به سوی کاربرد یادگیری ماشین و پردازش زبان طبیعی تغییر یافته است. همچنین روند انتشار مقالات بیانگر رشد قابل توجه مطالعات فناورانه پس از سال ۲۰۱۹ است. این پژوهش با ارائه تحلیل جامع، روندها و شکاف های تحقیقاتی موجود را شناسایی کرده و چارچوبی مفهومی برای توسعه رویکردهای هوشمند شناسایی ریسک پیشنهاد می دهد. نتایج می تواند به پژوهشگران و مدیران پروژه در انتخاب روش های کارآمدتر و داده محور برای شناسایی ریسک کمک نماید.

کلیدواژه ها:

شناسایی ریسک ، مدیریت ریسک ، پروژه های ساخت و ساز ، تصمیم گیری چندمعیاره ، منطق فازی