تحلیل همبستگی، فرم تراکم و پوسته ساختمانی با مصرف انرژی در شهرکهای زیستی اقلیم سردسیر

در دهه های اخیر افزایش مصرف انرژی در شهرک های مسکونی به یکی از چالش های اصلی پایداری زیست محیطی تبدیل شده است؛ این مسئله در اقلیم های سردسیر به دلیل نیاز مبرم به گرمایش، نمود بیشتری دارد. رویکرد شهرک های زیستی با هدف ایجاد پیوند میان انسان، طبیعت و محیط ساخته شده پتانسیل بالایی برای بهبود عملکرد انرژی دارد؛ با این حال تبیین دقیق همبستگی میان مولفه های کالبدی و مصرف انرژی در این شهرک ها نیازمند یک بازخوانی نظری است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل همبستگی میان سه پارامتر کلیدی "فرم"، "تراکم" و "پوسته" ساختمانی با مصرف انرژی در شهرک های زیستی اقلیم سردسیر انجام شده است. روش شناسی این تحقیق بر پایه مطالعات کتابخانه ای و رویکرد تحلیلی-توصیفی استوار است که با بررسی، مقایسه و سنتز داده ها و نظریات موجود به استخراج الگوهای رفتاری این متغیرها پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که همبستگی میان فرم، تراکم و ویژگی های پوسته نه به عنوان مولفه های مجزا بلکه در قالب یک سیستم یکپارچه تعیین کننده تراز انرژی است؛ به طوری که در اقلیم های سردسیر تراکم بهینه و فرم های فشرده در تعامل با پوسته های تطبیق پذیر کلیدی ترین عوامل کاهش اتلاف حرارت محسوب می شوند. در نهایت این مقاله یک چارچوب مفهومی-طراحی ارائه می دهد که می تواند ضمن رعایت اصول زیستی راهکارهای کالبدی موثر برای کاهش مصرف انرژی را در اختیار طراحان قرار دهد.

کلیدواژه ها:

شهرک زیستی ، اقلیم سردسیر ، فرم و تراکم شهری ، پوسته ساختمانی ، مصرف انرژی ، تحلیل همبستگی