تحلیل اثرات زیست محیطی شهرنشینی بر کیفیت و پایداری فضای سبز شهری مشهد با رویکرد توسعه پایدار و مدیریت اکولوژیکی

روند پرشتاب شهرنشینی در ایران طی پنج دهه ی اخیر خصوصا در کلان شهرهایی مانند مشهد، باعث تغییرات گسترده در کاربری اراضی، افزایش تراکم جمعیت، توسعه افقی و عمودی شهر و فشار بر منابع طبیعی شده است. در این فرآیند فضای سبز شهری که نقشی حیاتی در تلطیف هوا، کاهش آلودگی، تقلیل دمای محیط، ارتقای سلامت روانی و بهبود کیفیت زیست شهری دارد به شدت متاثر گردیده است. مهم ترین اثرات زیست محیطی ناشی از شهرنشینی در مشهد عبارت اند از: کاهش سرانه فضای سبز به دلیل گسترش ساخت و ساز، آلودگی خاک و آب ناشی از فاضلاب ها و پساب های شهری، جزایر گرمایی و افزایش دمای موضعی، کاهش تنوع زیستی گیاهی، فرسایش خاک و تضعیف کیفیت زیست محیطی پارک ها و کمربند سبز. اگرچه شهرداری و نهادهای محیط زیستی تلاش هایی برای گسترش کمربند سبز و حفظ فضاهای سبز انجام داده اند ولی تاثیرات منفی شهرنشینی بر کیفیت زیست محیطی همچنان محسوس است و نیاز به تحلیل علمی و داده محور دارد تا بتوان تصمیمات مدیریتی موثرتری اتخاذ نمود.