جایگاه فضای سبز شهری به عنوان بافت پیونددهنده سایر کاربریهای اماکن شهری

فضاهای سبز شهری امروزه فراتر از عناصر زیباسازی شهری به عنوان بخشی از ساختار عملکردی شهرها شناخته می شوند. این فضاها با ایجاد پیوند میان کاربری های مختلف شهری نقش موثری در انسجام فضایی، ارتقای کیفیت محیط شهری و تحقق توسعه پایدار ایفا می کنند. هدف این پژوهش بررسی جایگاه فضای سبز شهری به عنوان بافت پیونددهنده میان کاربری های مختلف شهری و تحلیل نقش آن در افزایش پایداری شهرها است. این مطالعه به روش مروری تحلیلی و با استفاده از منابع علمی داخلی و خارجی انجام شد. نتایج نشان داد که فضای سبز می تواند ارتباط عملکردی و اکولوژیک میان فضاهای مسکونی، تجاری، آموزشی، فرهنگی و حمل و نقل شهری را تقویت نماید. همچنین توسعه شبکه های سبز شهری موجب افزایش تعاملات اجتماعی، کاهش آلودگی، بهبود کیفیت بصری و ارتقای سلامت شهروندان می شود. در نهایت برنامه ریزی اصولی فضای سبز در قالب زیرساخت سبز شهری یکی از مهم ترین راهکارهای دستیابی به توسعه پایدار و افزایش تاب آوری شهری محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

فضای سبز شهری ، توسعه پایدار ، زیرساخت سبز ، پیوند فضایی ، اکولوژی شهری